Een kwestie van zelfdiscipline en geduld
Wat is er irritanter dan dat je tijdens een discussie steeds in de rede wordt gevallen? Dat iemand jou telkens het spreken belet. Dat vindt toch niemand fijn.
Ook ik stap af en toe in de valkuil dat ik iemand niet laat uitpraten. Het is zomaar gebeurd in het heetst van de discussie. Voor je het weet val je elkaar in de rede met als gevolg dat het ongeduld en de wederzijdse irritaties toenemen.
Maar hoe laat je de ander wel uitpraten? In ieder geval door zelf te beginnen de ander uit te laten praten. Maar dat gaat niet vanzelf.
Daarom geef ik in dit vierde deel uit mijn blogreeks over polarisatie ook een mooie luisteroefening mee, zodat je hier stapje voor stapje beter in wordt.
Zelfdiscipline en geduld
Wat is er zo moeilijk aan om de ander uit te laten praten?
Als de emoties sterker worden wordt luisteren steeds moeilijker. Je wil tot de ander doordringen en als dat niet lukt word je steeds ongeduldiger en gefrustreerder.
In de steeds onrustiger wordende geest ontstaat dan de drang om direct te reageren op de ander.
Als je de ander wilt laten uitpraten moet je de neiging tot onderbreken zien te onderdrukken. Dat vraagt om zelfdiscipline. Daarnaast is de ander uit laten praten geen doel op zich. Dat is zinloos als je niet hoort wat je gesprekspartner zegt.
Daarom zal je naast zelfdiscipline ook het geduld moeten opbrengen om naar de ander te luisteren.

Gelukkig kun je je geduld en je zelfdiscipline verbeteren. Door te oefenen leer je om rustiger en meer gefocust te worden.
Ik deel graag een eenvoudige oefening met jou om je hiermee op weg te helpen.
Luisteroefening
Maak van elk gesprek een luisteroefening. Begin niet meteen met lastige onderwerpen, houd het eenvoudig en luchtig.
De oefening gaat als volgt:
- als je staat stel dan voor om te gaan zitten
- zit ontspannen en rechtop
- adem rustig vanuit je buik
- luister ontspannen naar je gesprekspartner
- laat stiltes vallen
- en blijf ontspannen luisteren
De crux van deze oefening is dat je je hoofd rustig houdt terwijl je in gesprek bent. Dat doe je als volgt.
Al luisterend zullen je gedachten ongewild gaan afdwalen. De gekste gedachten kunnen in je opkomen. Zoals gedachten die niets met het gesprek te maken hebben, maar ook gevoelens die zich aan je manifesteren. Zo kun je ook de neiging voelen opkomen om snel te willen reageren op iets wat de ander zegt.
Reageer niet, merk het gewoon op. Gaandeweg zul je dit steeds beter opmerken. Je wordt je dus steeds meer bewust van wat er in je hoofd omgaat.
Maak jezelf geen verwijten als je aandacht toch afdwaalt. Breng gewoon elke keer je aandacht weer terug naar het luisteren.
Zo word je vanzelf rustiger. In deze rust neemt jouw geduld én jouw zelfdiscipline toe! Dat is je eerste winst!
Door de luisteroefening regelmatig te doen blijf jij uiteindelijk kalmer als de discussie toch verhit raakt én de ander voelt zich gehoord. Dat zijn twee vliegen in een klap!
Tot slot: Vergeet jezelf niet!
Natuurlijk moet jij ook je zegje kunnen doen. Als de ander maar blijft praten onderbreek hem dan met een verzoek. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Alsjeblieft, stop nu even. Ik wil ook wat zeggen en wil graag dat je ook even naar mij luistert.’
Succes en plezier met het oefenen!
Blogserie
Deze blog is onderdeel van mijn blogreeks Verlies elkaar niet als polarisatie dichterbij komt waarin ik een verdieping geef op de gelijknamige campagne van SIRE.
Wil je ook leren beter om te gaan met meningsverschillen?
Lees dan meer over de training Grote meningsverschillen oplossen. In deze training leer je de juiste stappen die voorkomen dat grote meningsverschillen uit de hand lopen.
2 reacties
Gelezen kan ik zeker wat van leren.
Wat fijn dat je mijn blog hebt gelezen en dat het nuttig voor je is.
Groetjes,
Guido